Przejdź do treści

Przygody nierozumu. Szaleństwo – myśl – kultura

Miejsce: Katowice
Data: 15-16 września 2011

Koło Na­ukowe „Wol­no­MI­SH­li­ciele” ma przy­jem­ność za­prosić na IV Ogól­no­polską Kon­fe­rencję Na­ukową Wol­no­MI­SH­li­cieli „Przy­gody nie­ro­zumu. Sza­leń­stwo – myśl – kul­tura”, którą od­bę­dzie się 15–16 wrze­śnia 2011 roku w Sali Rady Wy­działu Fi­lo­lo­gicz­nego Uni­wer­sy­tetu Ślą­skiego [Ka­to­wice, Plac Sejmu Ślą­skiego 1].

Sza­le­niec jest zwia­stunem prawdy (M. Fo­ucault)

W Idio­tach Larsa von Triera grupa osób sy­mu­luje sza­leń­stwo w prze­ko­naniu, że rozwój kul­tu­ralny nie­uchronnie zmusza nas do utraty kon­taktu z ożyw­czym do­świad­cze­niem nie­ro­zumu. Mimo że próba wskrze­szenia „we­wnętrz­nego idioty w nas” nie może przy­nieść spo­dzie­wa­nego re­zul­tatu, już samo jej za­ist­nienie wy­daje się do­brze dia­gno­zować jeden z pod­sta­wo­wych dy­le­matów współ­cze­snych, rze­komo ra­cjo­nal­nych, spo­łe­czeństw. Jed­no­cze­śnie wska­zuje ona na przy­czyny wiel­kiej dwu­dzie­sto­wiecznej ka­riery sza­leń­stwa w na­ukach hu­ma­ni­stycz­nych. Co dzi­siaj – w dobie to­le­rancji z jednej, a Pro­zaku z dru­giej strony – po­zo­stało nam z tego in­spi­ru­ją­cego oży­wienia? Czy tracąc z oczu sza­leń­stwo, w istocie tra­cimy moż­li­wość „wy­po­wie­dzenia prawdy o czło­wieku” (M. Fo­ucault)? Jeśli tak, to o czym mógłby świad­czyć fakt, że sza­leń­stwo tak do­brze radzi sobie w kul­turze współczesnej?

Ser­decznie za­pra­szamy stu­dentów i dok­to­rantów do włą­czenia się w in­ter­dy­scy­pli­narną kon­fe­rencję na­ukową po­świę­coną za­gad­nieniu sza­leń­stwa. Za­leży nam na wie­lo­aspek­towej, pro­ble­mowej re­fleksji na temat fe­no­menu sza­leń­stwa oraz jego roli w róż­no­rod­nych dzie­dzi­nach sztuki, nauki i dzia­łal­ności kul­tu­rowej. Chcie­li­byśmy nie tyle du­pli­kować po­wszechnie znane „wielkie nar­racje” sza­leń­stwa, co po­chylić się nad jego przy­pad­kami szcze­gól­nymi i mi­kro­hi­sto­riami. In­te­re­sują nas nie­zwykłe, bo nie­prze­wi­dy­walne, wy­my­ka­jące się pro­stym ka­te­go­ry­za­cjom, przy­gody nie­ro­zumu.

Pro­po­no­wane ob­szary tematyczne

  • Po­między uni­wer­sal­no­ścią a zmien­no­ścią – istota i/​lub hi­sto­ryczne trans­for­macje szaleństwa
  • Wa­riat, świr, idiota vs. chory, pa­cjent, ofiara – sza­leń­stwo jako składnik ję­zy­ko­wego ob­razu świata
  • Sza­leń­stwo jako mit, topos, prze­no­śnia: w stronę me­ta­fo­ro­logii nierozumu
  • Kul­tu­rowe re­pre­zen­tacje sza­leń­stwa – w dys­kursie pu­blicznym i w wy­two­rach sztuki (li­te­ra­tura, film, teatr, sztuki wizualne)
  • Od usterki do in­no­wacji – sza­leń­stwo i geniusz
  • Sza­leń­stwo – prze­kleń­stwo czy bło­go­sła­wień­stwo? Szaman – mi­styk – opętany
  • Sza­leń­stwo twór­czości, twór­czość sza­lo­nych (wokół art-​brut)
  • Po­między psy­cho­ana­lizą a psy­chia­trią: per­spek­tywy badań nad szaleństwem
  • Psy­cho­dy­na­micznie, be­ha­wio­ralnie, far­ma­ko­lo­gicznie… Jak le­czyć sza­leń­stwo i co z tego wynika?
  • Fe­no­me­no­logia głu­poty: po­między nie­zro­zu­mie­niem a nie­świa­do­mo­ścią (A. Ro­nell, M. van Bo­xsel i inni)
  • Uwie­dzeni nie­ro­zumem? Ka­riera sza­leń­stwa w post­mo­der­ni­zmie i post­struk­tu­ra­li­zmie (M. Fo­ucault, G. De­leuze, F. Gu­at­tari i inni)
  • Sza­leń­stwo wiedzy? Nauka i ir­ra­cjo­nal­ność (od fi­lo­zofii nauki do patafizyki)
  • Sza­leń­stwo w po­pkul­turze: od sy­mu­lacji do hiperrzeczywistości
  • Zmierzch sza­leń­stwa? Od hu­ma­nizmu do chemii

Za­pew­niamy:

Ma­te­riały kon­fe­ren­cyjne, dwa obiady, po­czę­stunek (kawa, ciastka) w prze­rwach obrad. Ist­nieje moż­li­wość wnie­sienia opłaty kon­fe­ren­cyjnej po­kry­wa­jącej koszt noc­legu (noc­legów) w Ho­telu Asy­stenckim Uni­wer­sy­tetu Ślą­skiego. Pla­no­wana jest pu­bli­kacja pokonferencyjna.

Zgło­szenia

Pro­po­zycję te­matu wraz z abs­traktem (ok. 2000 znaków) pro­simy prze­syłać do 12 czerwca 2011 roku na adres: konferencjamish@​gmail.​com Za­strze­gamy sobie prawo wy­boru re­fe­ratów. In­for­mację o za­ak­cep­to­waniu pro­po­zycji wy­stą­pienia otrzy­mają Pań­stwo pocztą elek­tro­niczną do 30 czerwca 2011 roku. Czas wy­stą­pienia nie po­wi­nien prze­kra­czać 20 minut.

Powiązane materiały: