Przejdź do treści

Zasada barana

Teoria, że zwie­rzęta prze­miesz­cza­jące się gro­madnie – w mo­mencie gdy za­graża im dra­pieżnik – nie roz­pra­szają się, tylko pró­bują ukryć się wśród in­nych członków stada, wła­śnie zo­stała na­ukowo po­twier­dzona. Po­mogła w tym tech­no­logia GPS.

Ba­dania na sta­dzie owiec prze­pro­wa­dził dr An­drew King z The Royal Ve­te­ri­nary Col­lege w Lon­dynie wraz z ko­le­gami z Uni­ver­sity Col­lege i Cam­bridge Uni­ver­sity. Na­ukowcy wy­szko­lili psa pa­ster­skiego au­stra­lij­skiej rasy kelpie, aby sy­mu­lował groź­nego dra­pież­nika. Pies prze­pę­dzał stado owiec przez bramkę, a na­ukowcy śle­dzili za­cho­wanie po­szcze­gól­nych osob­ników oraz ich re­akcje na po­zorne za­gro­żenie i wza­jemne in­te­rakcje z po­mocą za­ło­żo­nych zwie­rzętom od­bior­ników GPS.

Po­zwo­liło to za­re­je­strować po raz pierwszy za­cho­wanie każdej z prze­ra­żo­nych owiec, co do­tych­czas było nie­wy­ko­nalne. Gdy sy­mu­lu­jący groź­nego dra­pież­nika pies do­tarł na 70 me­trów od stada, owce za­częły się tło­czyć w kie­runku środka grupy, aby zmniej­szyć ry­zyko schwytania.

Tak zo­stała zatem po­twier­dzona za­sada ba­rana – w sta­dzie bezpieczniej.

Powiązane materiały: