Przejdź do treści

Najlżejszy materiał na świecie

Na­ukowcom z Po­li­tech­niki w Ham­burgu i Uni­wer­sy­tetu w Kiel udało się opra­cować ko­lejny su­per­lekki ma­te­riał, który swoimi wła­ści­wo­ściami pobił ae­rożel i ame­ry­kańską mi­kro­siatkę skła­da­jącą się w 99,9% z po­wie­trza. To ae­ro­grafit – naj­lżejszy obecnie ma­te­riał na świecie.

Jest tak lekki, że wy­daje się prawie nie ist­nieć. Jego gę­stość wy­nosi za­le­dwie 0,2 mg na cen­ty­metr sze­ścienny. Dla po­rów­nania, zde­tro­ni­zo­wana me­ta­liczna mi­kro­siatka, którą można było umie­ścić na puchu dmu­chawca nie nisz­cząc go, jest od niego trzy razy cięższa! Struk­tura ae­ro­gra­fitu składa się z po­wie­trza i sieci pu­stych rurek wę­glo­wych. Są one tak nie­wielkie, że ob­ser­wacje na­leży pro­wa­dzić z wy­ko­rzy­sta­niem mi­kro­skopu elektronowego.

Po­mimo ete­rycznej bu­dowy nowy ma­te­riał ma nie­zwykle im­po­nu­jące wła­ści­wości. Można go skom­pre­sować ty­siąc­krotnie, a on i tak po­wróci do pier­wot­nego kształtu i wiel­kości. Po­mimo nie­zmiernie małej gę­stości jest w stanie wy­trzymać ob­cią­żenie ponad 40.000 razy większe od swojej masy!

Po­trafi także prze­wo­dzić prąd elek­tyczny. Co cie­kawe, po­mimo tak ni­skiej gę­stości ma­te­riał jest nie­przej­rzysty. Ob­ser­wo­wany gołym okiem wy­gląda po prostu jak ro­dzaj czarnej gąbki. Zda­niem twórców wy­na­lazku może być on wy­ko­rzy­stany np. pod­czas pro­dukcji su­per­prze­wod­ników lub wy­jąt­kowo lek­kich ba­terii. Może zna­leźć za­sto­so­wanie także w pro­dukcji odzieży spor­towej. Ści­śnięty ae­ro­grafit 1000-​krotnie zmniejsza swoją ob­ję­tość, więc ide­alnie spraw­dziłby się choćby jako ma­te­riał na grube kurtki lub śpiwory.

Powiązane materiały: